Jij bent hier >> Start >> Over BosBrein
Slimmeriken groeien in het Bos
Kinderen hebben praktische vaardigheden nodig om te kunnen (over)leven. BosBrein gelooft dat de natuur een essentieel onderdeel is van het groei- en leerproces. Daarom stimuleren we verbinding tussen brein en zintuigen in uitdagende buitenactiviteiten…
Het laatste kind in het bos?
Raken kinderen de verbinding met de natuur definitief kwijt? Dat is de vraag die Richard Louv zich stelt in zijn spraakmakende boek Last Child in the Woods (2008). Volgens Louv wordt de natuur door veranderende wetgeving, verstedelijking en de opmars van staal en beton steeds verder naar de marges verschoven. Daardoor verandert ook de manier waarop kinderen naar hun natuurlijke buitenomgeving kijken.
Daarom zoekt BosBrein naar mogelijkheden om kinderen opnieuw te verbinden met de natuur dichtbij huis. Dit doen we door uitdagende activiteiten aan te bieden in een natuurlijke omgeving.
Prikkelgevoelig
We leven in een samenleving waarin het aantal prikkels voortdurend toeneemt. Zo zorgen bijvoorbeeld intensief mediagebruik, wonen in een drukbevolkt gebied, blootstelling aan een eindeloze stroom reclame-uitingen en veeleisende taken op school of op het werk voor een grote hoeveelheid indrukken. Kortom, ons brein krijgt steeds meer te verwerken en kan daardoor gemakkelijk overbelast raken.
BosBrein merkt echter dat activiteiten in het bos kinderen weer tot rust brengen. Immers, de natuur stelt geen hoge eisen en biedt ruimte om gewoon jezelf te zijn. Bovendien helpt het kinderen om te ervaren dat veel dingen om hen heen onveranderlijk zijn. Daardoor ontstaat rust, overzicht en ontspanning.
BosBrein heeft gemerkt dat activiteiten in het bos kinderen weer tot rust brengt. Natuur stelt geen (hoge) eisen. Even jezelf zijn, ruimte hebben, je realiseren dat de dingen om je heen onveranderlijk zijn. Het zijn ingrediënten die helpen om tot rust te komen.Vaardigheden
Vaardigheden
Essentiële basisvaardigheden zijn voor een belangrijk deel uit het schoolcurriculum verdwenen. Zo rijst de vraag: waar leer je nog hoe je gereedschap moet hanteren? Wie vertelt je welke planten eetbaar zijn en welke niet? En waar leer je verantwoord omgaan met vuur?
BosBrein vindt dat deze essentiële basisvaardigheden weer een plek verdienen binnen het onderwijs. Want ze zijn minstens zo belangrijk als een goede beheersing van rekenen en taal.
Rijke leeromgeving
Het bos is een rijke leeromgeving. Zo haalt Richard Louv in zijn boek het voorbeeld aan van het bouwen van een boomhut. Tijdens zo’n activiteit komen allerlei kennisgebieden en vaardigheden samen. Kinderen leren onder meer:
- Standaardmaten van planken en balken;
- Hoe een diagonale steunlat een constructie verstevigt;
- Het verschil tussen schroeven en spijkers;
- Iets over katrollen;
- Het bouwen van een dak en hoe een schuin dak regenwater afvoert;
- Materiaalsterkte;
- Hoe een zaag en ander gereedschap te hanteren;
- Afmetingen bepalen, driedimensionale geometrie;
- Verhouding van lichaamsafmetingen tot de omgeving.
Met andere woorden: het bouwen van een boomhut is veel meer dan alleen bouwen. Het is een praktijkgerichte manier van leren waarin techniek, rekenen, creativiteit en probleemoplossend vermogen samenkomen.
Slimmeriken
De natuur is een broedplaats voor vindingrijkheid. Daarnaast is het een plek waar de zintuigen worden geprikkeld en waar kinderen hun grenzen kunnen verkennen. Tegelijkertijd leren zij begrip en respect ontwikkelen voor planten, dieren en hun leefomgeving.
BosBrein is er dan ook van overtuigd dat de natuur een van de sleutels is om kinderen te laten opgroeien tot zelfstandige, verantwoordelijke volwassenen. Daarom vinden wij dat kinderen die sleutel opnieuw in handen moeten krijgen. Dan kun je niet anders dan tot de conclusie komen dat slimmeriken groeien in het bos.